basitmevzular.com

Orta okul ikinci sınıfta öğrendim araba kullanmayı. O zamandan beridirde hep arabamız oldu. Ama ne hikmetse iki yada üç ayda bir araba sürüyorum. Doğal olarak iyi bir şöför değilim, hatta çok acemiyim bile. Arabayı her alışımda yeniden aracın huyunu öğreniyorum.

Bu günde gene o tarz günlerden biriydi. Ofise arabayla gittim. Akşam eve gelmem 30-35 dakikayı buldu. Fakat bu zamanın minumum 25 dakikasını farsız olarak otoyoldan geldim, park lambalarıyla. Şans eseri loş bir köprünün altından geçerken farkettim farları açmadığımı. Otoyoldan çıkmıştım o zaman. :)

Kafama iki şey takıldı;
Otoyola girerken ve çıkarken birer tane, yolda da en az bir tane olmak üzere toplamda üç polis aracı gördüm. Bunların hiç biri bana "hoop kardeşim nereye gidiyorsun! lamba yok! ışık yok!" demedi. Neden?

Diğeri ise, daha önce böyle vukuatlarım olduğu için kendi kendimi uyarmıştım,  direksiyonun başına geçince  "Fatih! sen farları açmayı unutuyorsun, farsız gidiyorsun. Dikkat et farları aç!" demiştim. Kendi kendimin ikazına uyup farları açtığımı en azından farları açmış gibi yaptığımı ve far açma dalgasının kulağından çevirdiğimi hatırlıyorum. Demekki ben ya parkları yaktım, yada farları yakıp yol boyunca iyi bir yurttaş olma telaşı içinde sinyal verirken farları kapatıp parkları yaktım.

Neyse. Sonuçta eve sağ salim geldim, polislerden falanda ceza yemedim. Demekki far gereksiz bir icat.

Blogger'da alan adı ararken deneme yaptığım bir isimle karşıma çıktı http://dostkal.blogspot.com/. Kırklareli Anadolu Lisesi 1992 mezunlarına ithaf edilmiş bir site. 2006 yılında girilen tek içerik var onda da şu yazıyor:

Bu blog, 1985-1986 öğretim yılında daha 11 yaşlarında Kırklareli Anadolu Lisesi'nin(KAL) çatısı altında toplanan 72 gence adanmıştır. 1992 yılında liseden mezun olup Türkiye'nin hatta dünyanın dört bir yanına dağılan bu 72 gençten 15-20 kadarı 14 yıl sonra internet ortamında birbirlerini bulmuş ve bir daha bırakmamak üzere sım sıkı kenetlenmiştir. Bu blog onların KALe gibi dostluklarına şahitlik edecektir. Umarız daha da büyüyen bir aile oluruz.

Görülen o ki; kale gibi dostlukları ya devam etmiyor ya da blogu bir anlık gaza gelme neticesinde açıp, unuttular. Bu ve buna benzer bir çok blog var blogger üzerinde neden zaman aşımına uğrayıp sahipliği düşmüyor anlayamıyorum.

Arkadaşım Asus P526 telefonunu garantiye gönderdi. Adres defterini sim kartta saklamak yerine telefonun kendi hafızasında sakladığı için şu anda kendisini arayan numaraların kime ait olduğunu bilemiyor. Kendisi pratik zekalı biri. Adres defterinin bir yedeğini excel olarak almış.

Biri aradığı zaman exceli açıyor içinden numarayı buluyor, "haa şu arıyor" deyip telefona cevap veriyor. Eğer numara excede yoksa "kim bu yaa?" deyip tekrar cevap veriyor. :)

Dexter dizisini seyrettikten sonra Sponge Bob süper kahraman sıralamamda ikinciliğe geriledi. Birinciliğe ise Dexter bir anda konuverdi. Dexter'in şu ana kadar resmi web sitesine girip hiç son haberlerinden haberdar olmamıştım. İstem dışı olarak borwsera www.dexter.com yazdım. Dexter yerine çamaşır makinalarıyla poz veren bir amcayı görünce şoka uğradım. :)

Garip bir akşam oldu velhasıl. Kafamı dağıtmam gerekiyor.

Arkadaşın biri Kadıköy'de dolaşırken miting yapılıyormuş. Farkında olmadan miting alanına girmiş. Adamın biri yanına yaklaşıp sorumuş;
"Burda ne mitingi yapılıyor?" diye. Arkadaşta saf saf;
"Bilmiyorum abi ne mitingi yapılıyor?" diye karşılık vermış. Adam ardından,
"E o zaman orda ne arıyorsun?" demiş.
"Ne bilim abi, bende sizin gibi burdan geçiyordum." karşılığını vermiş arkadaşta.

Bakmış bizimki pek tekin yerde bulunmuyor. Yavaş yavaş uzaklaşmış oradan. :)